Θουκυδίδου Ιστορίαι - Β.3, Κεφ. 81, Παρ. 1-2 Μετάφραση

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Βιβλίο 3ο, Κεφάλαιο 81ο, Παράγραφοι 1-2:

Οι Πελοποννήσιοι, λοιπόν, τη νύχτα αμέσως μεταφέρονταν γρήγορα προς την πατρίδα τους(πλέοντας) κοντά στη στεριά. Και αφού μετέφεραν τα πλοία πάνω από τον ισθμό της Λευκάδας, για να μη γίνουν ορατοί(από τους Αθηναίους), απομακρύνθηκαν. Οι Κερκυραίοι όμως, όταν αντιλήφθηκαν ότι πλησιάζουν τα αθηναϊκά πλοία και ότι τα πλοία των εχθρών έχουν φύγει, αφού πήραν τους Μεσσηνίους που ήταν προηγουμένως έξω(από την πόλη), τους οδήγησαν στην πόλη και αφού διέταξαν τα πλοία, τα οποία επάνδρωσαν, να πλεύσουν γύρω γύρω με προορισμό τον Υλλαϊκό λιμένα, όσο αυτά περιφέρονταν, κάθε φορά που έπιαναν κάποιον από τους εχθρούς(δηλ. τους ολιγαρχικούς) τον σκότωναν. Και αποβιβάζοντας από τα πλοία όσους έπεισαν να μπουν, τους σκότωναν και, αφού ήλθαν στο ναό της Ήρας έπεισαν περίπου πενήντα άνδρες από τους ικέτες να δικαστούν και τους καταδίκασαν όλους σε θάνατο.

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Β.3, Κεφ. 80, Παρ. 1-2 Μετάφραση

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Βιβλίο 3ο, Κεφάλαιο 80ο, Παράγραφοι 1-2:

Και οι δημοκρατικοί Κερκυραίοι στο μεταξύ, επειδή φοβήθηκαν μήπως τα πλοία πλεύσουν εναντίον τους, άρχισαν τις διαπραγματεύσεις με τους ικέτες και με τους άλλους(ολιγαρχικούς), για να σωθεί η πόλη και μερικούς απ'αυτούς τους έπεισαν να μπουν στα πλοία. Επάνδρωσαν μάλιστα, παρ' όλ' αυτά, τριάντα πλοία περιμένοντας την επίθεση. Και οι Πελοποννήσιοι, αφού λεηλάτησαν τη χώρα μέχρι το μεσημέρι απέπλευσαν και τη νύχτα τους αναγγέλθηκες ότι εξήντα πλοία των Αθηναίων πλησίαζαν από τη Λευκάδα. Αυτά και τον Ευρυμέδοντα το γιο του Θουκλή ως στρατηγό, τα έστειλαν οι Αθηναίοι μόλις πληροφορήθηκαν την εσωτερική αναταραχή και ότι τα πλοία με τον Αλκίδα πρόκειται να πλεύσουν εναντίον της Κέρκυρας.

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Β.3, Κεφ. 79 Μετάφραση & Ασκήσεις

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Βιβλίο 3, Κεφάλαιο 78:

Και οι Κερκυραίοι, επειδή φοβήθηκαν μήπως οι εχθροί, αφού επιτεθούν ενάντια στην πόλη τους με την πεποίθηση ότι είναι νικητές, πάρουν τους ολιγαρχικούς από το νησί ή επιχειρήσουν κάποια άλλη εχθρική ενέργεια, μετέφεραν πάλι τους ολιγαρχικούς από το νησί στο ναό της Ήρας και φρουρούσαν την πόλη. Οι Πελοποννήσιοι, από την άλλη πλευρά, δεν τόλμησαν να πλεύσουν ενάντια στην πόλη, αν και νίκησαν στη ναυμαχία, και κατέχοντας δεκατρία πλοία των Κερκυραίων απέπλευσαν προς την απέναντι στεριά, από όπου ακριβώς ξεκίνησαν. Και την επόμενη μέρα καθόλου περισσότερο δεν έπλεαν ενάντια στην πόλη, παρόλο που αυτοί(δηλ. οι Κερκυραίοι) βρίσκονταν σε κατάσταση μεγάλης ταραχής και φόβου και παρόλο που ο Βρασίδας προέτρεπε, όπως λένε, τον Αλκίδα(για επίθεση), χωρίς να έχει όμως ίση ψήφο. Και αφού αποβιβάστικαν στη Λευκίμμη, το ακρωτήριο, λεηλατούσαν τα χωράφια.

Ασκήσεις:

1. σφίσιν: να αναγνωριστεί γραμματικά.
2. κρατοῦντες, ἐτόλμησαν, ἐπόρθουν: να κλίνετε την οριστική και την προστακτική ενεστώτα της ενεργητικής φωνής.
3. ἀναλάβωσιν, νεωτερίσωσιν, ἀνηγάγοντο: να γράψετε το β' ενικό πρόσωπο όλων των εγκλίσεων του ίδιου χρόνου(και στην ίδια φωνή).
4. διεκόμισαν: να κλίνετε την οριστική του ενεργητικού μέλλοντα.

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Β.3, Κεφ 78 Μετάφραση

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Βιβλίο 3, Κεφάλαιο 78:

Και οι Κερκυραίοι εφορμώντας άτακτα και με λίγα πλοία δεινοπαθούσαν από την πλευρά τους. Οι Αθηναίοι, από την άλλη πλευρά, επειδή φοβούνταν τον μεγαλύτερο αριθμό των εχθρικών πλοίων και την περικύκλωση, δεν έκαναν επίθεση στα παραταγμένα εναντίον τους πλοία ούτε στο σύνολό τους, ούτε στο μέσο τους, αλλά αφού επιτέθηκαν σε μια πτέρυγα, καταβύθισαν ένα πλοίο. Και ύστερα απ'αυτά, αφού εκείνοι(δηλ. οι Πελοποννήσιοι), σχημάτισαν κυκλική παράταξη, οι Αθηναίοι έπλεαν γύρω τους και προσπαθούσαν να τους προκαλέσουν σύγχυση με το θόρυβο. Όταν όμως το αντιλήφθηκαν οι Πελοποννήσιοι που ήταν κοντά στους Κερκυραίους, και επειδή φοβήθηκαν μήπως συμβεί αυτό το οποίο ακριβώς συνέβη στη Ναύπακτο, έσπευσαν να βοηθήσουν, και όταν συγκεντρώθηκαν τα πλοία όλα μαζί επιτέθηκαν εναντίον των Αθηναίων. Και οι Αθηναίοι υποχωρούσαν ήδη χωρίς να κάνουν στροφή και συνάμα ήθελαν τα πλοία των Κερκυραίων να προλάβουν να διαφύγουν στο λιμάνι στο μεγαλύτερο δυνατό αριθμό, ενώ οι ίδιοι υποχωρούσαν αργά και οι εχθροί είχαν παραταχθεί ενάντια σ'αυτούς.

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Β.3, Κεφ.77 Μετάφραση

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Βιβλίο 3, Κεφάλαιο 77:

Αυτοί όμως(οι δημοκρατικοί της Κέρκυρας) λόγω της ταραχής και επειδή φοβούνταν και όσαν συνέβαιναν στην πόλη και τη ναυτική επίθεση, και προετοίμαζαν ταυτόχρονα εξήντα πλοία και έστελναν ενάντια στους εχθρούς όσα πλοία επανδρώνονταν κάθε φορά, παρόλο που οι Αθηναίοι τους συμβούλευαν να αφήσουν αυτούς(δηλ. τους Αθηναίους) πρώτα να εκπλεύσουν και μετά να ακολουθήσουν εκείνοι(δηλ. οι Κερκυραίοι) με όλα μαζί τα πλοία. Και καθώς τα πλοία τους ήταν διασκορπισμένα κοντά στους εχθρούς, δυο αμέσως λιποτάκτησαν, ενώ στα άλλα οι επιβάτες μάχονταν μεταξύ τους και δεν υπήρχε καμία τάξη σ'αυτά που γίνονταν. Και όταν οι Πελοποννήσιοι είδαν τη σύγχυση, παρατάχθηκαν με είκοσι πλοία ενάντια στους Κερκυραίους και με τα υπόλοιπα παρατάχθηκαν ενάντια στα δώδεκα πλοία των Αθηναίων, από τα οποία τα δύο ήταν η Σαλαμινία και η Πάραλος.

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Β.3, Κεφ.76 Μετάφραση

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Βιβλίο 3, Κεφάλαιο 76:

Και ενώ η διαμάχη βρισκόταν σ' αυτό το σημείο, την τέταρτη ή πέμπτη μέρα μετά τη μεταφορά των ανδρών στο νησί κατέφθασαν από την Κυλλήνη τα πλοία των Πελοποννησίων, πενήντα τρία στον αριθμό, τα οποία ήταν αγκυροβολημένα(στην Κυλλήνη) μετά το θαλάσσιο ταξίδι από την Ιωνία. Και αρχηγός τους ήταν ο Αλκίδας, ο οποίος ακριβώς ήταν αρχηγός τους και προηγουμένως, και μαζί του έπλεε και ο Βρασίδας για να τον συμβουλεύει. Και αφού αγκυροβόλησαν στα Σύβοτα, λιμάνι της απέναντι στεριάς, μόλις ξημέρωσε έπλεαν ενάντια στην Κέρκυρα.

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Β.3, Κεφ.75, Παρ.4-5 Μετάφραση

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Βιβλίο 3, Κεφάλαιο 75, Παράγραφοι 4-5:

Επειδή όμως δεν κατάφερνε να τους πείσει, οι δημοκρατικοί, αφού οπλίστηκαν με την δικαιολογία αυτή, επειδή τάχα αυτοί(δηλ. οι ολιγαρχικοί) δεν σχεδίαζαν τίποτα καλό με τη δυσπιστία τους να μην θέλουν να αποπλεύσουν μαζί με τον Νικόστρατο, και τα όπλα τούς πήραν από τα σπίτια τους και κάποιους από αυτούς, τους οποίους τυχαία συνάντησαν, θα τους σκότωναν, αν δεν τους εμπόδιζε ο Νικόστρατος. Βλέποντας οι άλλοι όσα συνέβαιναν κατέφυγαν ως ικέτες στο ναό της Ήρας και συγκεντρώθηκαν όχι λιγότεροι από τριακόσιους. Και οι δημοκρατικοί, επειδή φοβήθηκαν μήπως επιχειρήσουν πολιτικές μεταβολές, και τους σήκωσαν, και τα απαραίτητα τρόφιμα τούς στέλνονταν εκεί.

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Β.3, Κεφ.75, Παρ.2-3 Μετάφραση

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Βιβλίο 3, Κεφάλαιο 75, Παράγραφοι 2-3:

Και εκείνος, αφού έκανε αυτά, επρόκειτο να αποπλεύσει. Οι αρχηγοί όμως των δημοκρατικών τον έπεισαν να τους αφήσει πέντε πλοία από τα δικά του, για να αποθαρρυνθούν περισσότερο οι αντίπαλοι και να μην οργανώσουν κίνημα, και υποσχέθηκαν ότι οι ίδιοι θα στείλουν μαζί του ίσο αριθμό πλοίων, αφού τα επανδρώσουν με πληρώματα δικά τους. Και εκείνος συμφώνησε, αυτοί όμως κατέγραφαν για ναυτική υπηρεσία τους εχθρούς τους. Και επειδή εκείνοι φοβήθηκαν μήπως σταλούν στην Αθήνα, κατέφυγαν ως ικέτες στο ιερό των Διόσκουρων. Και ο Νικόστρατος προσπαθούσε να τους σηκώσει και να τους καθησυχάσει.

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Β.3, Κεφ.75, Παρ.1 Μετάφραση

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Βιβλίο 3, Κεφάλαιο 75, Παράγραφος 1:

Και την επόμενη μέρα καταφθάνει βοηθώντας από τη Ναύπακτο ο Νικόστρατος ο γιος του Διητρέφος, στρατηγός των Αθηναίων, με δώδεκα πλοία και πεντακόσιους οπλίτες των Μεσσηνίων. Και προσπαθούσε να κάνει συμβιβασμό και τους έπεισε ώστε να συμφωνήσουν μεταξύ τους να δικάσουν δέκα άνδρες τους πιο υπεύθυνους, οι οποίοι δεν έμειναν πλέον εκεί, και οι υπόλοιποι να παραμείνουν, αφού κάνουν συμφωνία μεταξύ τους και με τους Αθηναίους με τον όρο να έχουν τους ίδιους εχθρούς και φίλους.

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Β.3, Κεφ.74 Μετάφραση

Θουκυδίδου Ιστορίαι - Βιβλίο 3, Κεφάλαιο 74:

Κι αφού πέρασε μια μέρα έγινε πάλι μάχη και νίκησαν οι δημοκρατικοί, επειδή υπερείχαν και ως προς την ισχύ των θέσεών τους και αριθμητικά. Και οι γυναίκες τους βοήθησαν με τόλμη χτυπώντας με κεραμίδια από τις στέγες των σπιτιών και υπομένοντας την αντάρα της μάχης σε αντίθεση προς τη γυναικεία φύση. Και όταν έγινε η υποχώρηση αργά το σούρουπο, επειδή φοβήθηκαν οι ολιγαρχικοί μήπως οι δημοκρατικοί αφού επιτεθούν κυριεύσουν το ναύσταθμο με τον πρώτο αλαλαγμό της μάχης και τους εξοντώσουν, έβαλαν φωτιά στα σπίτια που βρίσκονταν γύρω από την αγορά και στις πολυκατοικίες, για να μη γίνει έφοδος, χωρίς να λυπούνται ούτε το δικό τους ούτε το ξένο σπίτι, με αποτέλεσμα να καούν εντελώς πολλά αγαθά των εμπόρων και να κινδυνεύσει να καεί ολόκληρη η πόλη, αν φυσούσε άνεμος τη φωτιά με κατεύθυνση προς αυτή.

Και αυτοί, αφού σταμάτησαν τη μάχη, καθώς και τα δύο στρατόπεδα απείχαν από πολεμικές ενέργειες, βρίσκονταν σε επιφυλακή κατά τη διάρκεια της νύχτας. Και το κορινθιακό πλοίο, αφού νίκησαν οι δημοκρατικοί ανοίχτηκε με προφυλάξεις στο ανοιχτό πέλαγος, και οι πιο πολλοί από τους επικούρους, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί, μεταφέρθηκαν στην απέναντι στεριά.

Ξενοφώντος Ελληνικά - Β.2, Κεφ.4, Παρ.20-21 Μετάφραση

Ξενοφώντος Ελληνικά - Βιβλίο 2, Κεφάλαιο 4, Παράγραφοι 20-21:

Και ο Κλεόκριτος, ο κήρυκας των μυημένων στα Ελευσίνια Μυστήρια, ο οποίος είχε πολύ δυνατή φωνή, αφού επέβαλε σιωπή είπε: "Άνδρες πολίτες, γιατί μας εκδιώκετε; Γιατί θέλετε να μας σκοτώσετε; Γιατί εμείς δεν σας κάναμε ποτέ κανένα κακό, ενώ απεναντίας έχουμε συμμετάσχει μαζί με σας στις πιο σεβαστές τελετές και θυσίες και στις πιο ωραίες γιορτές και έχουμε υπάρξει συγχορευτές και συμμαθητές και συστρατιώτες, και πολλούς κινδύνους έχουμε αντιμετωπίσει μαζί με σας και στην ξηρά και στη θάλασσα για την υπεράσπιση της κοινής σωτηρίας και ελευθερίας και των δυο μας. Στο όνομα των θεών των πατέρων και των μητέρων μας και της συγγένειας εξ αίματος και της συγγένειας εξ αγχιστείας και της πολιτικής φιλίας - γιατί πολλοί συμμετέχουμε σε όλα αυτά ο ένας μαζί με τον άλλο - σεβόμενοι θεούς και ανθρώπους σταματήστε να διαπράττετε αδικίες σε βάρος της πατρίδας σας και μην υπακούετε στους ανοσιουτάτους Τριάκοντα, οι οποίοι με σκοπό το προσωπικό τους κέρδος έχουν σκοτώσει μέσα σε οκτώ μήνες σχεδόν περισσότερους από τους Αθηναίους απ' όσους όλοι οι Πελοποννήσιοι πολεμώντας δέκα χρόνια.

Ξενοφώντος Ελληνικά - Β.2, Κεφ.4, Παρ.18-19 Μετάφραση

Ξενοφώντος Ελληνικά - Βιβλίο 2, Κεφάλαιο 4, Παράγραφοι 18-19:

Αφού είπε αυτά και αφού στράφηκε προς τους αντιπάλους παρέμενε ήσυχος. Γιατί και ο μάντης τους συμβούλευε να μην επιτεθούν πρωτύτερα, πριν δηλαδή κάποιος από τους δικούς τους σκοτωθεί ή τραυματιστεί. "Όταν όμως γίνει αυτό, θα προχωρήσουμε", είπε, "μπροστά εμείς και εσείς που ακολουθείτε θα έχετε την νίκη, εγώ όμως το θάνατο, όπως τουλάχιστον το προαισθάνομαι". Και δεν βγήκε ψεύτης, αλλά όταν πήραν τα όπλα, ο ίδιος, σαν να οδηγούνταν από κάποια μοίρα, αφού πήδηξε πρώτος ορμητικά προς τα εμπρός, σκοτώνεται, αφού έπεσε πάνω στους εχθρούς, και έχει θαφτεί στη διάβαση του Κηφισού. Οι άλλοι όμως νικούσαν και καταδίωξαν τους αντιπάλους μέχρι το ίσιωμα. Και σκοτώθηκαν εκεί από τους Τριάκοντα και ο Κριτίας και ο Ιππόμαχος, από τους δέκα άρχοντες στον Πειραία ο Χαρμίδης ο γιος του Γλαύκωνα και από τους άλλους περίπου εβδομήντα. Και πήραν βέβαια τα όπλα, αλλά δεν αφαίρεσαν τους χιτώνες κανενός από τους πολίτες. Και όταν έγινε αυτό και απέδωσαν τους νεκρούς ύστερα από συμφωνία, πλησιάζοντας ο ένας τον άλλοι πολλοί συζητούσαν.

Ξενοφώντος Ελληνικά - Β.2, Κεφ.3, Παρ.56 Μετάφραση

Ξενοφώντος Ελληνικά - Βιβλίο 2, Κεφάλαιο 3, Παράγραφοι 56:

Και αυτοί οδήγησαν μακριά διαμέσου της αγοράς τον άνδρα, ο οποίος διαλαλούσε με πολύ δυνατή τη φωνή αυτά που υπέφερε. Αναφέρεται μάλιστα μια φράση και αυτή του Θηραμένη. Όταν ο Σάτυρος του είπε ότι θα κλάψει, αν δεν σωπάσει, αυτός απάντησε ρωτώντας: "Αν όμως σιωπώ, είπε, δεν θα κλάψω;" και αφού ήπιε το κώνειο εξαναγκαζόμενος να πεθάνει, είπαν ότι είπε(ο Θηραμένης) αφού έριξε μακριά αυτό που απέμενε στο ποτήρι του παίζοντας κότταβο: "Αυτό ας είναι για τον ωραίο Κριτία". Και γνωρίζω βέβαια τούτο, ότι δηλαδή αυτά τα αποφθέγματα δεν είναι άξια λόγου, κρίνω όμως αξιοθαύμαστο εκείνο το γνώρισμα του άνδρα, το ότι δηλαδή παρόλο που ο θάνατος είχε βρεθεί κοντά δεν έλειψε από την ψυχή του ούτε η αυτοκυριαρχία ούτε η ετοιμότητα του πνεύματος.

Ξενοφώντος Ελληνικά - Β.2, Κεφ.3, Παρ.54-55 Μετάφραση

Ξενοφώντος Ελληνικά - Βιβλίο 2, Κεφάλαιο 3, Παράγραφοι 54-55:

Και μετά απ' αυτά ο κήρυκας των Τριάκοντα διέταξε τους έντεκα να κινηθούν εναντίον του Θηραμένη και να τον συλλάβουν. Και αφού μπήκαν εκείνοι μαζί με τους υπηρέτες τους, με αρχηγό τους τον Σάτυρο, ο οποίος ήταν θρασύτατος και αναιδέστατος, είπε ο Κριτίας: "Σας παραδίνουμε, είπε, αυτόν εδώ το Θηραμένη που έχει καταδικαστεί σύμφωνα με τον νόμο. Εσείς αφού τον συλλάβετε και τον οδηγήσετε(οι έντεκα) εκεί όπου πρέπει(να τον οδηγήσετε), να προβείτε στις περαιτέρω ενέργειες".
Και μόλις είπε αυτά, ο Σάτυρος τραβούσε(τον Θηραμένη) από το βωμό, τον τραβούσαν και οι υπηρέτες. Και ο Θηραμένης, όπως ήταν φυσικό, επικαλούνταν θεούς και ανθρώπους να παρατηρούν όσα γίνονταν. Οι βουλευτές όμως παρέμεναν αδρανείς, και επειδή έβλεπαν τους συνεργάτες του Σατύρου κοντά στα κιγκλιδώματα και το μέρος μπροστά από το βουλευτήρο γεμάτο από τους φρουρούς, και επειδή γνώριζαν ότι αυτοί παρευρίσκονταν κρατώντας ξιφίδια.

Ξενοφώντος Ελληνικά - Β.2, Κεφ.3, Παρ.52-53 Μετάφραση

Ξενοφώντος Ελληνικά - Βιβλίο 2, Κεφάλαιο 3, Παράγραφοι 52-53:

Όταν άκουσε αυτά ο Θηραμένης, πήδησε πάνω στο βωμό και είπε: "Εγώ, είπε, άνδρες, ικετεύω σε ό,τι πιο δίκαιο υπάρχει, να μην έχει ο Κριτίας το δικαίωμα να διαγράφει ούτε εμένα ούτε όποιον τυχόν θέλει από σας, αλλά να δικαζόμαστε και 'σεις, και εγώ σύμφωνα με αυτόν τον νόμο, τον οποίο ακριβώς αυτοί συνέταξαν γι'αυτούς που βρίσκονται στον κατάλογο.
Δεν αγνοώ βέβαια, είπε, μα τους θεούς και αυτό, ότι δηλαδή καθόλου δεν είναι αρκετός για μένα αυτός εδώ ο βωμός, αλλά θέλω να αποδείξω και τούτο, ότι δηλαδή αυτοί είναι όχι μόνο πάρα πολύ άδικοι σε σχέση με τους ανθρώπους, αλλά και πάρα πολύ ασεβείς σε σχέση με τους θεούς. Απορώ όμως με 'σας, είπε, άνδρες καλοί και αγαθοί, γιατί δεν θα βοηθήσετε τους εαυτούς σας, και μάλιστα ενώ γνωρίζετε ότι το δικό μου όνομα δεν είναι πιο εύκολο να διαγραφεί απ' ό,τι το όνομα του καθενός από 'σας.

Ξενοφώντος Ελληνικά - Β.2, Κεφ.1, Παρ.25-26 Μετάφραση

Ξενοφώντος Ελληνικά - Βιβλίο 2, Κεφάλαιο 1, Παράγραφοι 25-26:

Ο Αλκιβιάδης όμως, όταν πρόσεξε από τα τείχη του ότι οι Αθηναίοι, από τη μία πλευρά, ήταν αγκυροβολημένοι σε ανοιχτή παραλία και όχι κοντά σε κάποια πόλη και ότι αναζητούσαν τα απαραίτητα εφόδια από τη Σηστό δεκαπέντε στάδια μακριά από τα πλοία, ενώ, από την άλλη, οι εχθροί βρίσκονταν σε λιμάνι και είχαν τα πάντα κοντά σε πόλη, είπε ότι αυτοί δεν ήταν αγκυροβολημένοι σε ευνοϊκό σημείο, αλλά τους παρακινούσε να αλλάξουν αγκυροβόλιο(και να πάνε) στην Σηστό κοντά σε λιμάνι και σε πόλη. Εκεί, αν βρίσκεστε, θα ναυμαχήσετε, είπε, όταν θέλετε. Οι στρατηγοί όμως, και κυρίως ο Τυδεύς και ο Μένανδρος, διέταξαν αυτόν να φύγει. Γιατί αυτοί ήταν τώρα στρατηγοί, όχι εκείνος. Και αυτός σηκώθηκε και έφυγε.

Ξενοφώντος Ελληνικά - Β.2, Κεφ.3, Παρ.50-51 Μετάφραση

Ξενοφώντος Ελληνικά - Βιβλίο 2, Κεφάλαιο 3, Παράγραφοι 50-51:

Και μόλις σταμάτησε να μιλά, αφού είπε αυτά, και η βουλή φάνηκε να επιδοκιμάζει με φωνές, επειδή ο Κριτίας κατάλαβε ότι, αν επέτρεπε στη βουλή να αποφασίσει με ψηφοφορία γι' αυτό, ο Θηραμένης θα ξέφευγε, και επειδή θεώρησε αυτό ανυπόφορο, αφού πλησίασε και συζήτησε κάτι με τους τριάντα, βγήκε έξω και διέταξε αυτούς που είχαν ξιφίδια, να σταθούν φανερά στη βουλή κοντά στα κιγκλιδώματα.
Και αφού ξαναμπήκε, είπε: "Εγώ, κύριοι βουλευτές, νομίζω ότι είναι καθήκον πολιτικού αρχηγού τέτοιου όπως πρέπει(αυτός να είναι), αν βλέπει ότι οι φίλοι του εξαπατώνται, να μην το επιτρέπει. Και εγώ λοιπόν αυτό θα κάνω. Γιατί και αυτοί εδώ που έχουν σταθεί, λένε ότι, αν αφήσουμε ελέυθερο τον άνδρα που καταστρέφει φανερά την ολιγαρχία, δεν θα μας το επιτρέψουν. Προβλέπεται λοιπόν στους νέους νόμους να μην θανατώνεται κανένας από αυτούς που ανήκουν στους τρεις χιλιάδες, χωρίς τη δική σας ψήφο, αλλά να έχουν οι τριάκοντα το δικαίωμα να καταδικάζουν σε θάνατο όσους βρίσκονται εκτός καταλόγου. Εγώ λοιπόν, είπε, διαγράφω αυτόν εδώ τον Θηραμένη από τον κατάλογο, με τη σύμφωνη γνώμη όλων μας. Και αυτόν, είπε, εμείς, τον καταδικάζουμε σε θάνατο".

Ξενοφώντος Ελληνικά - Β.2, Κεφ.2, Παρ.22-23 Μετάφραση

Ξενοφώντος Ελληνικά - Βιβλίο 2, Κεφάλαιο 2, Παράγραφοι 22-23:

Και την επόμενη οι πρεσβευτές ανακοίνωναν με ποιους όρους οι Λακεδαιμόνιοι πρότειναν ειρήνη. Και μιλούσε στο όνομά τους ο Θηραμένης λέγοντας ότι πρέπει να υπακούουν στους Λακεδαιμονίους και να γκρεμίζουν τα τείχη. Και αφού κάποιοι έκαναν αντίθετη πρόταση μ' αυτόν, αλλά πολύ περισσότεροι επιδοκίμασαν, οι Αθηναίοι αποφάσισαν να δεχθούν την ειρήνη. Και ύστερα απ' αυτά και ο Λύσανδρος κατέπλεε στον Πειραιά και οι εξόριστοι επέστρεφαν και τα τείχη γκρέμιζαν με πολλή προθυμία ενώ αυλήτριδες έπαιζαν τον αυλό, επειδή νόμιζαν ότι εκείνη η μέρα έκανε την αρχή για την ελευθερία στην Ελλάδα.

Ξενοφώντος Ελληνικά - Β.2, Κεφ.2, Παρ. 20-21 Μετάφραση

Ξενοφώντος Ελληνικά - Βιβλίο 2, Κεφάλαιο 2, Παράγραφοι 20-21:

Οι Λακεδαιμόνιοι όμως είπαν ότι δεν εξανδραποδίσουν πόλη ελληνική, η οποία είχε προσφέρει μεγάλες υπηρεσίες στους πολύ μεγάλους κινδύνους που έπληξαν την Ελλάδα, αλλά πρότειναν να κάνουν ειρήνη με τον όρο να ακολουθούν οι Αθηναίοι τους Λακεδαιμόνιους και στην ξηρά και στη θάλασσα όπου κι αν τους οδηγούν, αφού γκρεμίσουν τα μακριά τείχη και τα τείχη του Πειραιά και αφού παραδώσουν τα πλοία τους εκτός από δώδεκα και αφού επαναφέρουν τους εξόριστους, θεωρώντας τους ίδιους ως εχθρούς και φίλους. Ο Θηραμένης λοιπόν και οι πρέσβεις που ήταν μαζί του επέστρεψαν στην Αθήνα μ' αυτούς τους όρους.
Και όταν αυτοί εισέρχονταν, πολύς κόσμος τους περικύκλωνε, επειδή φοβούνταν μήπως είχαν έλθει άπρακτοι. Γιατί δεν χωρούσε πλέον άλλη αναβολή εξαιτίας του πλήθους εκείνων που πέθαιναν από την πείνα.

Ξενοφώντος Ελληνικά - Β.2, Κεφ.2, Παρ. 18-19 Μετάφραση

Ξενοφώντος Ελληνικά - Βιβλίο 2, Κεφάλαιο 2, Παράγραφοι 18-19:

Και ο Λύσανδρος έστειλε μαζί με άλλους Λακεδαιμόνιους τον Αριστοτέλη, ο οποίος ήταν Αθηναίος εξόριστος, για να αναγγείλει στους εφόρους ότι απάντησε στο Θηραμένη πως εκείνοι(δηλ. οι έφοροι) είναι αρμόδιοι για τα θέματα της ειρήνης και του πολέμου. Και ο Θηραμένης και οι άλλοι πρεσβευτές, όταν ήταν στη Σελλασία, και όταν τους ρωτούσαν με ποιες προτάσεις είχαν έλθει, είπαν(ότι είχαν έλθει) με απόλυτη εξουσία για τη σύναψη της ειρήνης. Ύστερα απ' αυτά οι έφοροι διέταζαν να τους καλέσουν. Και όταν έφτασαν, (οι έφοροι) συγκάλεσαν συνέλευση, στην οποία οι Κορίνθιοι και οι Θηβαίοι προπάντων, καθώς και πολλοί άλλοι από τους Έλληνες, αντιπρότειναν να μην συνθηκολογήσουν με τους Αθηναίους, αλλά να τους αφανίσουν.